Otworzyć plik VMDK, VDI lub VHD na Macu

Maszyna wirtualna trzyma cały swój dysk wewnątrz jednego pliku. Ten plik możesz otworzyć na Macu i wyjąć z niego rzeczy, nigdy nie uruchamiając maszyny.

Czym jest obraz dysku

Gdy uruchamiasz maszynę wirtualną, twardy dysk tej maszyny to jeden zwyczajny plik leżący na twoim Macu. Jej system operacyjny, programy i wszystkie dokumenty są w tym jednym pliku.

Każdy program zapisuje ten plik po swojemu. VMware używa VMDK, VirtualBox używa VDI, Hyper-V używa VHD i VHDX, a QEMU oraz UTM używają qcow2. Surowy obraz, który zwykle kończy się na .img, to prosta kopia dysku bez niczego dookoła.

Dlaczego wyjęcie z niego pliku jest kłopotliwe

Zwykła droga to uruchomić maszynę wirtualną, poczekać, aż wstanie, znaleźć w niej plik i skopiować go na zewnątrz. To znaczy, że maszyna wciąż musi działać, a program, który ją uruchamia, wciąż musi być zainstalowany.

Finder też się tu nie przydaje. Dwukrotne kliknięcie VMDK nie robi nic, bo macOS nie wie, co jest w środku.

Jak Lukotta go otwiera

Lukotta czyta obraz wprost. Ustala, w jakim formacie jest plik, znajduje w nim dysk i otwiera go w małym systemie Linux, który trzyma w tle. To, co jest w środku, pojawia się wtedy w Finderze jako zwyczajny dysk.

Maszyna wirtualna pozostaje wyłączona. VMware ani VirtualBox nie muszą być zainstalowane, a otwarcie pliku go nie zmienia.

Które pliki Lukotta otwiera

• qcow2, z QEMU i UTM.
• VMDK, z VMware.
• VDI, z programu VirtualBox.
• VHD i VHDX, z Hyper-V.
• Surowe obrazy, zwykle kończące się na .img.

Jak otworzyć jeden

1. Wybierz Plik, a potem Otwórz obraz dysku, i wskaż plik.
2. Jeśli dysk w środku jest zaszyfrowany, wpisz hasło albo hasło dostępu.
3. Zawartość pojawia się w Finderze, w sekcji Miejsca.

W jednym pliku bywa kilka dysków

Obraz dysku zwykle zawiera więcej niż jedną partycję: małą rozruchową, główną, na której jest wszystko, a czasem partycję odzyskiwania. Lukotta je wypisuje, a ty otwierasz tę, której potrzebujesz, tak samo jak wybrałbyś dysk.

Kopiowanie plików do obrazu

qcow2 zapisuje się w zwykły sposób i można na nim zapisywać bezpiecznie.

Na VMDK, VDI i VHD można zapisywać, ale obsługa zapisu jest nowa i nie jest w użyciu dość długo, by powierzać jej coś, na czego utratę nie możesz sobie pozwolić. Skopiuj plik i pracuj na kopii albo otwórz go tylko do odczytu i po prostu wyjmij z niego pliki.

VHDX otwiera się tylko do odczytu, tak samo jak ten rodzaj VMDK, który bywa wewnątrz pliku OVA. Ten rodzaj zapisuje się jednym przebiegiem i potem nie da się go już zmienić w tym samym pliku.

Pliki, które się nie otworzą

Obraz otwiera się tylko wtedy, gdy jest kompletny sam w sobie.

Łańcuch migawek VMware rozkłada obecny stan maszyny na plik pierwotny i szereg mniejszych, które zapisują, co się po nim zmieniło. Dysk podzielony rozbija jeden obraz na wiele kawałków. Dysk różnicowy Hyper-V zawiera tylko różnice względem innego pliku.

W każdym z tych przypadków plik, który masz, jest częścią zestawu, a Lukotta otwiera jeden plik naraz.