Odczytać dysk ext4, btrfs lub XFS na Macu

Podłączasz dysk z komputera z systemem Linux, a Finder proponuje, że go wymaże. Oto dlaczego, i jak zamiast tego go odczytać.

Dlaczego Mac nie potrafi odczytać dysku

Każdy dysk ma system plików: porządek, który zapisuje, gdzie zaczyna się każdy plik, jak się nazywa i które części dysku są jeszcze wolne. Windows używa NTFS. macOS używa APFS. Linux używa najczęściej ext4, a czasem btrfs albo XFS.

Same pliki są zupełnie zwyczajne. Różni się spis przed nimi, a komputer, który tego spisu nie potrafi odczytać, nie ma jak niczego znaleźć, choć wszystko wciąż tam jest.

Co się dzieje, gdy podłączysz taki do Maca

Finder mówi, że dysku nie da się odczytać, i proponuje wymazanie. Ten sam komunikat macOS daje przy pustym dysku i przy takim, który zaczyna odmawiać posłuszeństwa, więc z komunikatu nijak nie widać, że dysk jest sprawny.

macOS obsługuje własne systemy plików i kilka rozpowszechnionych, takich jak exFAT. Systemów plików Linux wśród nich nie ma, więc dysk ext4 wygląda dla macOS jak pusty dysk.

Jak Lukotta go odczytuje

Lukotta uruchamia w tle mały system Linux i przekazuje mu dysk. Linux czyta ext4, btrfs i XFS sam z siebie, więc dysk otwiera się tam bez żadnego przekształcania, a Lukotta podaje go dalej Finderowi.

Na dysk nic nie jest zapisywane i zachowuje się normalnie, gdy wróci do komputera z systemem Linux.

Co Lukotta czyta

ext2, ext3 i ext4, które obejmują większość systemów Linux. btrfs, domyślny w Fedorze i openSUSE. XFS, rozpowszechniony na serwerach.

Zaszyfrowany albo nie. Jeśli dysk ustawiono z LVM, który dzieli jeden fizyczny dysk na kilka woluminów, otwierają się one wszystkie razem, a nie po kolei.

Otwieranie dysku

1. Podłącz dysk. Lukotta wypisze, co na nim jest.
2. Jeśli jest zaszyfrowany, wpisz hasło dostępu.
3. Dysk pojawia się w Finderze, w sekcji Miejsca.

Jeśli prosi o hasło dostępu

LUKS to sposób, w jaki Linux szyfruje cały dysk. Jeśli komputer, z którego pochodzi ten dysk, prosi o hasło dostępu zaraz przy starcie, jeszcze przed ekranem logowania, to jest właśnie LUKS, i to jest to hasło dostępu, które trzeba tutaj wpisać.

Jest inne niż hasło logowania, choć wiele osób ustawia oba takie same.

Dyski, które się nie otworzą

Dysk LUKS można ustawić tak, że jego nagłówek leży gdzie indziej, na innym dysku albo na pendrivie. Nagłówek to ta część, która opisuje szyfrowanie. Bez niego na dysku nie ma czego odblokowywać.

Nowsze instalacje Ubuntu potrafią też przywiązać klucz do układu wewnątrz maszyny, tak samo jak robi to BitLocker. Takie dyski otwierają się tylko w komputerze, z którego pochodzą.